ελληνικά

Παγιδευμένοι σε συμβόλαια, διατάξεις και παραγράφους – καιρός να απελευθερωθούμε!

Με την καταγγελία της μίσθωσης για ένα Αυτόνομο Κέντρο ερχόμαστε ένα βήμα κοντύτερα στην αυτοδιάθεση μας. Η εξέγερση θα είναι χειροπιαστή. Νιώθουμε αυτήν την επερχόμενη ζεστασιά, σαν τη ζεστασιά των ξυλιασμένων χεριών, που τρεμάμενα ξαναζωντανεύουν. Δεν παραπονούμαστε πια για την σκατοκατάσταση που μας έχει επιβληθεί, όπου δεν υπάρχει χώρος για δομές, ικανές να αντιταχθούν στις ισχύουσες συνθήκες. Αναγνωρίζουμε, ότι η πολιτική, η τέχνη και η κουλτούρα μας πρέπει να καταπολεμηθούν, από τη στιγμή που αντιστέκονται σθεναρά στα συμφέροντα της άρχουσας τάξης.
Το Αυτόνομο Κέντρο στην Κολωνία ήταν τα προηγούμενα χρόνια το σημείο της αποκρυστάλλωσης των συζητήσεων και των αγώνων μας- και έτσι πρέπει να συνεχιστεί. Τα ιδανικά, που ήταν και θα είναι αισθητά μέσα σε αυτόν το χώρο, για τα οποία αγωνιστήκαμε και γιορτάσαμε και τα οποία συζητήθηκαν και δουλεύτηκαν, δεν θα μπορούσαν να εξαρτώνται από ένα απλό κτίριο. Ένα κτίριο είναι απλώς ένας μικρός χώρος μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο βία και καταπίεση- δεν θέλουμε όμως μόνο αυτό το κτίριο, αλλά ένα διαφορετικό κόσμο.
Η υπεράσπιση ενός αγαπημένου εγχειρήματος μπορεί να λειτουργήσει συμβολικά , ή ακόμα και να σηματοδοτήσει την έναρξη ενός νέου κύματος καταλήψεων και προσπαθειών για μια πιο επαναστατική καθημερινότητα. Η επίθεση στο Αυτόνομο Κέντρο της Κολωνίας δεν συμβαίνει σε ανύποπτο χρόνο, είναι έκφανση των καθημερινών απειλών, τις οποίες ανέκαθεν αντιμετωπίζουν τα αυτοοργανωμένα, ελευθεριακά και απελευθερωτικά εγχειρήματα. Η στάση μας απέναντι σε αυτήν την επίθεση δεν θα είναι αμυντική , αλλά δημιουργώντας ρωγμές στην ιδέα μιας καταναλωτικής και εξαναγκαστικής πόλης. Ας γεμίσουμε τις ήδη υπάρχοντες ρωγμές με ζωή- γαϊδουράγκαθο στο μπετόν!

————————

*Επεξήγηση του „Εμεις“:

Το κατασκευασμένο „εμείς“ αυτού του κειμένου δεν πρέπει να ορμηνευθεί ως διαχωρισμός. Πρόκειται για ένα κείμενο που έχει συνταχτεί από την οπτική γωνία ενός κύκλου ανθρώπων, ο όποιος συναντιέται συχνά στο αυτόνομο κέντρο και οργανώνεται στις δομές του, πλειοψηφία των οποίων είναι σαφώς προνομιούχες κοινωνικές ομάδες. Απαίτηση και αξίωση  μας είναι πάντως να θιχτούν και να συμπεριλήφθην στα λόγια μας πολύ περισσότερο οι θέσεις των κοινωνικά περιθωριοποιημένων και στιγματισμένων ομάδων (π.χ. People of Colour, άνθρωποι LGBTQI).