nederland

Gevangen door contracten, bevelen en voorschriften — het is tijd om los te breken.

Als het contract van een autonoom centrum beeindigd wordt, krijgen we de mogelijkheid om een nieuwe stap te nemen in de richting van zelfbeschikking. De opstand neemt vorm aan en we kunnen de warmte ervan al voelen, als bevroren handen die tintelend weer tot leven komen. We zullen niet meer klagen, dat het shit systeem zoals het bestaat ons geen ruimte voor dissidentie laat hebben. We begrijpen dat we altijd zullen moeten vechten voor onze politiek, kunst en cultuur, omdat onze ideeen duidelijk in strijd zijn met de belangen van de heersende klasse.

Het autonoom centrum in Keulen is in de afgelopen jaren een brandpunt geweest voor onze debatten en strijden van de laatste jaren- zoals het zou moeten zijn. De idealen die in dit huis naar voren zijn gebracht, waarover we geruzied hebben en welke we gevierd hebben, voor welke we discussieerden en werkten, die idealen zijn onafhankelijk van welk rigide gebouw dan ook. Uiteindelijk is een gebouw maar een kleine ruimte in een wereld van dwang en onderdrukking- maar we willen niet alleen het gebouw, we willen een andere wereld.

Het verdedigen van een geliefd project is misschien een symbolische daad in deze zin, maar het kan ook een beginpunt zijn voor een nieuwe kraakgolf en het tot stand brengen van een rebels dagelijks leven.

De aanval op het autonoom centrum keulen is onlosmakelijk verbonden van de algemene dreiging tegen elk zelf-organiserend, libertair en emanciperend project, waar het ook is. We willen deze aanval niet beantwoorden met slechts een verdedigende houding, we willen de scheuren in het idee van een geconsumeerde en gedicteerde stad vergroten. De scheuren worden gevuld met leven — distels in grijs beton!

————————
Opmerking over het gebruik *:
De tekst geeft een weergave van ‚we‘, welke niet gericht is op discriminatie of uitsluiting. We zijn ons bewust van het feit dat een tekst die komt uit een context van voornamelijk witte, mannelijke, heteroseksuele, academische en niet gehandicapte mensen, en dat die context zulke dominante posities kan reproduceren. De tekst werd verder geschreven uit het perspectief van een affiniteitsgroep die nauw verbonden is met het AZ en zijn structuren. Toch is het onze bedoeling dat deze ‚we‘ alle sociaal gemarginaliseerde groepen mag bevatten, zoals mensen van kleur, FemaleLesbianTransInter* en vele anderen. Deze bedoeling kan opzichzelf al tegenstrijdig zijn.